Ben 33 jaar aan het werk geweest in de voormalige Stadsbibliotheek van Haarlem [nu Bibliotheek Zuid-Kennemerland] In oktober 2013, samen met nog wat mensen, ontslagen vanwege bedrijfseconomische redenen.

Ik ben niet per se op zoek naar werk in een bibliotheek. Het werk dat ik verricht heb gedurende die 33 jaar was erg veelzijdig: uitleenwerk, inlichtingenwerk, collectievorming enzovoort. Sinds 1992 kreeg ik de kans te werken voor de afdeling oude drukken en bijzondere collecties. Overigens bestaat er voor dat werk geen specifieke opleiding, je leert al doende. Dat werk was heel veelzijdig: gewone fysieke arbeid zoals magazijnen [van kilometers lang] reorganiseren, (met het kasten opbouwen en de planken stellen erbij) (dus je moet ook kunnen rekenen, een 'timmermansoog' hebben, zogezegd ; en dat doe je niet met een laptopje, dat doe je met het blote oog en een stukje papier en een potlood) tot het beantwoorden van specialistische vragen over de collectie in allerlei talen. Daarbij, als we de tijd kregen, deden we ook onderzoek naar waardevolle culturele collecties die nog niet ontsloten waren. Op het moment dat ik werd ontslagen, zouden we net beginnen met een digitaliseringsproject. Maar daar ben ik niet meer aan toe gekomen, omdat men het toen nodig vond mij af te schrijven. Ik had nota bene al een eerste cursus digitaliseren gevolgd. Daarbij was ik nooit te beroerd om anderen te helpen, wanneer ze weer eens niet konden vinden, en als er weer eens niemand in de expeditie was, en ik was toevallig in de buurt, dan hielp ik de chauffeur gewoon met uitladen en sjouwen. Ik was nooit te beroerd iemand te helpen. Ik had oog voor iedereen. In die zin ben ik een duizendpoot.

Ik ben geen presentator. Ik had een collega bij de afdeling oude drukken bijzondere collecties die bijzonder goed kon presenteren. Maar ze had wel iemand nodig voor wat tegenwoordig "logistiek" heet. Dat heb ik altijd tot in de puntjes verzorgd. Van tevoren alles opzoeken, klaarleggen, vervoeren naar de ruimtes waar de presentatie werd gehouden en na afloop weer alles in orde maken. Let wel: het ging hier om documenten, sommige uit de 15e eeuw, van onschatbare waarde. Cultuurbezit van Nederland. Zo kostbaar dat ze niet eens verzekerd kunnen worden.

Ik in de late jaren zeventig ook vrachtwagens met bloembollen geladen. Maar dit was toch echt iets anders.

Ik houd van assisteren op de achtergrond, zodat de presentators niet voor onaangename verrassingen komen te staan, tijdens hun werk.

Ik houd van mensen en taal en een zekere orde [ik houd ervan dat andere mensen iets terug kunnen vinden, zo houd ik bijvoorbeeld ook van schone keukens en huishoudens, alleen ben ik te oud om schoonmaker te worden, dat is lichamelijk zwaar werk, maar wel heel respectabel, maar dat houd ik niet meer vol tot mijn pensioen] Ik heb namelijk respect voor alle belangrijke beroepen.

Ik zou best een baan willen als 'redactor'. Iemand die de taal van anderen, niet zozeer corrigeert, maar er dan ieder geval begrijpelijk Nederlands van maakt. Ook daarin heb ik ervaring, maar daar heb ik geen bewijsstukken van. En trouwens, mijn Nederlands is ook niet altijd perfect, maar ik doe in ieder geval mijn best om na te denken over wat ik denk, wat ik zeg en hoe ik het vervolgens opschrijf.